Klemens VI (, właśc. Pierre Roger de Beaufort OSB; ur. między majem 1291 a majem 1292 w Maumont w Limousin, zm. 6 grudnia 1352 w Awinionie) – 198. papież w okresie od 7 maja 1342 do 6 grudnia 1352.
Życiorys thumb|Klemens VI w sprawie zwrotu Polsce ziemi kujawskiej i dobrzyńskiej przez zakon krzyżacki – dokument z 1342 roku. Był synem Guillaume'a Rogera, właściciela posiadłości Rosier d'Egleton. W wieku 10 lat wstąpił do klasztoru benedyktyńskiego w La Chaise-Dieu w Owerni. Uznany za wybitnie uzdolnionego, w wieku 15 lat został wysłany na studia do Paryża, gdzie 12 maja 1323 na polecenie papieża Jana XXII nadano mu tytuł magistra teologii oraz licencia docendi, czyli prawo do nauczania na uniwersytecie, mimo że nie wypełnił jeszcze wszystkich zwyczajowo wymaganych ku temu warunków. Był kolejno przeorem benedyktyńskich klasztorów w St. Pantaleon (1316), Savigny (1323) oraz Saint Baudil w Nîmes (1324). W 1326 został opatem Fécamp. Jego kariera przyspieszyła znacząco po wstąpieniu na tron króla Francji Filipa VI w 1328. Dzięki jego protekcji został kolejno biskupem Arras (3 grudnia 1328), arcybiskupem Sens (24 listopada 1329) i w końcu arcybiskupem Rouen (14 grudnia 1330). Przez krótki czas był kierownikiem kancelarii króla Filipa VI z tytułem garde des sceaux (1334).