Gest ten spotkał się z gwałtowną reakcją - partie lewicowe, przede wszystkim partia Baas, zorganizowały w Syrii masowe protesty, a te doprowadziły do upadku gabinetu 13 lutego 1955.
Faris al-Churi wycofał się z życia politycznego. Poparł unię Syrii z Egiptem (utworzenie Zjednoczonej Republiki Arabskiej), uznając, że tylko w ten sposób możliwe było powstrzymanie rosnącej w siłę Komunistycznej Partii SyriiJ. McHugo, Syria, s. 140.. Następnie krytykował funkcjonowanie ZRA i uważał, że jej powstanie było błędem.
22 lutego 1960 złamał nogę, co zmusiło go do pozostawania w domu przez ostatnie lata życia. Zmarł 2 stycznia 1962 w szpitalu w Damaszku.
Dorobek naukowy i literacki Obok działalności politycznej i naukowej al-Churi zajmował się twórczością literacką, tworzył poezję w duchu romantycznym. Wiele jego utworów odnosiło się do bieżącej polityki. Będąc chrześcijaninem, al-Churi bardzo dobrze znał tradycję muzułmańską, znał na pamięć cały Koran.
Jest ponadto autorem podręcznika do gramatyki języka osmańskiego i słownika turecko-perskiego, krótkiego kursu finansów i studium o początkach sądownictwa.