Do Polski powrócił w listopadzie 1945 i został osobistym sekretarzem Stanisława Mikołajczyka, w 1947 uczestniczył w tworzeniu list wyborczych PSL. Po opuszczeniu Polski przez Stanisława Mikołajczyka w październiku 1947 Paweł Siudak pozostał w kraju. 10 maja 1948 został uprowadzony sprzed domu przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i osadzony w areszcie. Podczas przesłuchań był torturowany fizycznie i psychicznie, ale nie wydał nikogo ze współpracowników. W 1951 śledztwo zakończono i Wojskowy Sąd Rejonowy reprezentowany przez prokuratora Jana Orlińskiego w dniu 8 października 1951 skazał go na 11 lat więzienia za szpiegostwo i działalność zagrażającą ustrojowi i władzy. Karę odbywał w Rawiczu, został zwolniony w 1956 na mocy amnestii.
Po powrocie do Warszawy został kierownikiem zaopatrzenia w Fabryce Syntetyków Zapachowych «Aroma» przy ul. Klasyków oraz poświęcił się działalności społecznej. Zmarł nagle 2 lipca 1972.
W listopadzie 1991 Izba Wojskowa Sądu Najwyższego unieważniła wyrok skazujący z roku 1951.
Bibliografia Arkadiusz Kołodziejczyk „Skazany za szpiegostwo i dywersję : sekretarz Stanisława Mikołajczyka - Paweł Siudak (1905-1972)”;
Waldemar Grabowski „Kurierzy cywilni („kociaki”) na spadochronach.