Piotr Stach (ur. 14 sierpnia 1886 w Ujanowicach, zm. 19 czerwca 1961 w Ujanowicach) – polski duchowny rzymskokatolicki, teolog, biblista, profesor akademicki.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Nowym Sączu w 1903, a następnie Seminarium Duchowne w Tarnowie w 1911. 29 czerwca 1911 r. przyjął sakrament święceń z rąk bpa Leona Wałęgi. Po święceniach pełnił przejściowo obowiązki wikariusza w Zasowie, by jeszcze w tym samym roku udać się na studia biblijne do Rzymu. W latach 1911–1914 studiował na Papieskim Instytucie Biblijnym. Studia kończy zyskując stopień lektora Pisma Świętego. W tym samym roku dla pogłębienia swojej wiedzy biblijnej odbywa dłuższą podróż do Ziemi Świętej, którą później jeszcze kilkakrotnie nawiedzi w swoim życiu. Po powrocie do kraju na polecenie swoich władz duchownych oddaje się na krótko pracy duszpasterskiej, pełniąc kolejno obowiązki wikariusza w Trzcianie koło Bochni, a potem przy kościele katedralnym w Tarnowie. W 1917 r. uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim doktorat, a od 1919 r. zaczyna wykładać Pismo Święte Nowego Testamentu na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W roku 1920 uzyskał habilitację, a w 1921 został profesorem nauk biblijnych na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Był kierownikiem Katedry Nowego Testamentu.