Szalwa Eliawa (gruz. შალვა ელიავა, ros. Ша́лва Зура́бович Элиа́ва, ur. we wsi Ghaniri w guberni kutaiskiej, zm. 3 grudnia 1937) – gruziński rewolucjonista, radziecki polityk, działacz partyjny, dyplomata.
Życiorys Urodzony w rodzinie szlacheckiej, w latach 1903–1909 studiował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Petersburskiego (nie ukończył), w 1904 wstąpił do SDPRR, następnie aresztowany, w 1911 skazany na zesłanie do guberni ołonieckiej. W 1913 wrócił do Petersburga, gdzie został aresztowany i w listopadzie 1915 zesłany do Wołogdy, 16 marca 1917 uwolniony podczas rewolucji lutowej, od marca do grudnia 1917 przewodniczący Rady Wołogodzkiej, od grudnia 1917 do kwietnia 1918 przewodniczący Komitetu Wykonawczego Rady Wołogodzkiej. Od kwietnia do października 1918 przewodniczący wołogodzkiego gubernialnego komitetu żywnościowego, od 8 czerwca do 4 sierpnia 1919 członek Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 1 Armii, od maja do 15 sierpnia 1919 członek Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Wschodniego, od 15 sierpnia 1919 do 23 września 1920 członek Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Turkiestańskiego.