Franciszek Szczygieł (ur. 22 stycznia 1888 w Busku, zm. 10 czerwca 1938) – polski inżynier, urzędnik.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną w rodzinnym Busku, następnie szkołę realną we Lwowie. Zdał maturę w 1909. Został absolwentem Wydziału Inżynierii Lądowo-Wodnej Politechniki Lwowskiej w 1914 uzyskując tytuł inżyniera. Został zatrudniony w Wydziale Krajowym przy budowie dróg i mostów. Podczas I wojny światowej 1916 został powołany do c. i k. armii i do 1918 służył w Albanii jako oficer techniczny przy budowie fortyfikacji. U kresu wojny w listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa w ramach wojny polsko-ukraińskiej.
W niepodległej II Rzeczypospolitej od 1920 był kierownikiem zarządu krajowego powiatu brzezińskiego, a od 1922 na tym samym stanowisku w Krzemieńcu. Został mianowany radcą budownictwa. Później pracował jako kierownik oddziału drogowego w Wilnie, dyrektor robót publicznych w Urzędzie Wojewódzkim w Łodzi. Później pełnił stanowisko naczelnika Wydziału Komunikacyjno-Budowlanego Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie.
Należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie, Związku Inżynierów Budownictwa. Został wybrany członkiem honorowym oddziału łódzkiego Związku Stowarzyszeń Właścicieli Przedsiębiorstw Samochodowych R. P.