W latach 30. sprawował funkcję trzeciego wiceprezesa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Był kierownikiem prac naukowo-badawczych dotyczących radarów.
Po wybuchu II wojny światowej został pułkownikiem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po wojnie uchwałą z 26 września 1946 Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej Edwarda Osóbki-Morawskiego, wraz z 75 innymi oficerami Wojska Polskiego, został pozbawiony obywatelstwa polskiego, które przywrócono mu w 1971.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 sierpnia 1938) Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928, 1932.
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Podpułkownicy uzbrojenia II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Urzędnicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Zmarli w XX wieku