lata 50. thumb|Natalino Otto i Flo Sandon’s (1959) W latach 50. dała się poznać jako wykonawczyni melodyjnych piosenek. W 1952 roku użyczyła swego głosu Silvanie Mangano w filmie Anna w reżyserii Alberta Lattuady, interpretując piosenkę „T’ho voluto bene” (nagraną później przez Nat King Cole’a pod tytułem „Non dimenticar”) oraz „Il negro zumbon”, dwa utwory, które stały się popularne na całym świecie, a we Włoszech zdobyły po raz pierwszy tytuł Złotej płyty; piosenka „Il negro zumbon” zajęła 2. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych singli we Włoszech w 1953 roku. W 1953 roku artystka wystąpiła na Festiwalu w San Remo, który wygrała z piosenką „Viale d'autunno”, zaśpiewaną w parze z Carlą Boni. Piosenka zajęła odpowiednio 24. (Carla Boni) i 33. (Flo Sandon’s) miejsce na liście najlepiej sprzedawanych singli we Włoszech w 1953 roku. Podczas Festiwalu spotkała ponownie Natalino Otto i zakochała się w nim. W 1954 roku ponownie wystąpiła na Festiwalu w San Remo, doprowadzając do finału dwie piosenki: „Non è mai troppo tardi” i „Con te”. 2 czerwca 1955 roku, po urodzeniu córki Silvi, wyszła za mąż za Natalino Otto. W 1957 roku po raz kolejny wystąpiła na Festiwalu w San Remo z piosenkami „Estasi” i „Ancora ci credo”.