Tadeusz Juliusz Dwernicki (ur. 1 stycznia 1868 w Kołomyi, zm. 11 stycznia 1946 w Krakowie) – doktor praw, adwokat, działacz niepodległościowy i społeczny, podpułkownik audytor Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 1 stycznia 1868 w Kołomyi, w rodzinie Mikołaja, kierownika szkoły ludowej. Podjął studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W 1894 uzyskał tytuł naukowy doktora praw. Działał w tajnych organizacjach niepodległościowych (np. Obrona Czynna Narodu), za co został aresztowany i osadzony w więzieniu w Piotrkowie Trybunalskim w okresie 8 miesięcy od 1889 do 1890. Działał w organizacji „Gwiazda” (prezes od 1911), był członkiem Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych, był współzałożycielem Towarzystwa Szkoły Ludowej. W 1895 zasiadł w Centralnym Komitecie Wyborczym, stanowiącym kierownictwo Stronnictwa Ludowego. Później był związany politycznie z obozem tzw. demokracji postępowej. Ze strony miasta Lwowa był zastępcą członka rady administracyjnej Fundacji Stanisława hr. Skarbka. Sprawował mandat radnego gminy Lwów.