Prezydentem został Ahmadou Babatoura Ahidjo 1966 – Ahijdo połączył kilka partii politycznych w Narodowy Związek Kameruński (UNC), który stał się jedyną legalną partią polityczną 20 maja 1972 – w wyniku referendum utworzono Zjednoczoną Republikę Kamerunu i uchwalono nową konstytucję 1982 – po rezygnacji Ahijdo prezydentem został Paul Biya 1983 – Biya otrzymał stanowisko przewodniczącego UNC 1984 – zmieniono nazwę państwa na Republikę Kamerunu 1985 – UNC przekształciła się w Demokratyczne Zgromadzenie Narodu Kameruńskiego (RDPC) 1991 – uchwalono poprawkę do konstytucji, która wprowadziła system wielopartyjny 1992 – przeprowadzono wybory parlamentarne i prezydenckie, które w wyniku naruszeń przy wyborach zbojkotowała opozycja 1992 – wybory prezydenckie wygrał urzędujący Biya 1997 – wybory prezydenckie wygrał urzędujący Biya grudzień 1999 – organizacja Rada Narodowa Południowego Kamerunu ogłosiła secesję dwóch prowincji 2000 – wielu członków Rady Narodowej Południowego Kamerunu aresztowano 2001 – wzrost napięcia pomiędzy mieszkańcami Kamerunem Północnym a Południowym, wybuch zamieszek 2002 – przeprowadzono wybory parlamentarne, które zbojkotowała opozycja 2002 – na mocy Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości nigeryjski Półwysep Bakasi został