Był członkiem Komitetu Obrońców Pokoju.
Po odejściu z Baryczy przeszedł na emeryturę i w 1965 zamieszkał w rodzinnym Sanoku, nie pełniąc już funkcji kapłańskich. Jako kapelan Generalnego Dziekanatu ludowego Wojska Polskiego dosłużył stopnia podpułkownika. Należał do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, 6 lutego 1966 wybrany członkiem zarządu oddziału (powiatowego) ZBoWiD w Sanoku, w tym samym roku został prelegentem tej organizacji, 20 października 1968 wybrany zastępcą przewodniczącego zarządu oddziału (późniejszego koła) ZBoWiD w Sanoku, 13 września 1970 powołany na przewodniczącego komisji weryfikacyjnej, 23 maja 1971 ponownie wybrany wiceprezesem oddziału i pełnił funkcję do 1973, 21 października 1973 wybrany członkiem zarządu oddziału miejskiego (działającego od 1 stycznia 1973 wskutek przekształcenia oddziału powiatowego na podstawie zmian administracyjnych) oraz przewodniczącym zespołu weryfikacyjnego. Działał we władzach wojewódzkich tej organizacji, 22 marca 1970 został wybrany do władz Okręgu ZBoWiD w Rzeszowie. został jednym z 41 delegatów z województwa rzeszowskiego na IV Kongres ZBoWiD w dniach 19-20 września 1969 w Warszawie, 3 marca 1974 został wybrany na członka zarządu okręgu w Rzeszowie i otrzymał mandat na V Kongres ogólnopolski organizacji w dniach 8-9 maja 1974 w Warszawie.