Stanisław Marek Buczek, ps. „Marek”, „Ksiądz”, „Zawód” (ur. 25 kwietnia 1904 w Posadzie Olchowskiej, zm. 12 października 1979 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, podczas II wojny światowej kapelan struktur konspiracyjnych, w okresie PRL działacz społeczny i polityczny.
Życiorys Urodził się 25 kwietnia 1904 w Posadzie Olchowskiej, w rodzinie Władysława (1874–1951), kierownika warsztatów w fabryce maszyn i wagonów w Sanoku, i Amalii ze Stępkowskich. Jego bratem był por. dr Leon Buczek (1910–1999), instruktor 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej. Wraz z rodziną zamieszkiwał przy ulicy Kolejowej 437A w Sanoku.
Uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Królowej Zofii w Sanoku, w którym zdał egzamin dojrzałości 18 maja 1926 w trakcie przewrotu majowego (w jego klasie byli m.in. Ludwik Bar, Mikołaj Deńko, Bronisław Kocyłowski, Marian Strzelbicki). Należał do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OMTUR).