240px|thumb|Grób Józefa Sieradzkiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Józef Sieradzki, właśc. Adolf Hirschberg (ur. 2 kwietnia 1900 w Tarnopolu, zm. 25 marca 1960 w Warszawie) – polski historyk mediewista oraz XIX i XX wieku.
Życiorys Studiował historię na UJK we Lwowie. Jego mistrzami uniwersyteckimi byli Jan Ptaśnik i Franciszek Bujak, doktorat uzyskał w 1925 na podstawie rozprawy pod tytułem Stosunki osadnicze w dobrach klasztoru tynieckiego w początkach jego istnienia. W okresie 1927–1939 pracował jako nauczyciel i dyrektor gimnazjum w Wilnie. Działał w Klubie Myśli Państwowej związanym politycznie z Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem i redagował z ramienia tego klubu pismo „Nasza Myśl”. W okresie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. Należał do Armii Krajowej, uczestniczył w powstaniu warszawskim. Od 1945 w Krakowie, od 1945 członek PPR, następnie PZPR. Członek Komitetu Wojewódzkiego PPR w Krakowie. W 1950 usunięty z PZPR w związku z przedwojenną działalnością. W okresie 1949–1953 profesor UJ, następnie na UW. Od 1959 ponownie w PZPR. Został pochowany 29 marca 1960 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera IIB28-6-25)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. W pogrzebie wzięli udział m.in. członek Biura Politycznego KC PZPR Zenon Kliszko oraz marszałek Sejmu Czesław WycechPogrzeb prof.