Mireille – opera francuska w 5 aktach, skomponowana przez Charles’a Gounoda do libretta Michela Carrégo, na podstawie prowansalskiego poematu Mirejo Frédérica Mistrala. Prapremiera odbyła się 19 marca 1864 roku w paryskim Théâtre-Lyrique.
Postacie i pierwsi wykonawcy Mireille – sopran; Caroline Miolan-Carvalho Vincent – tenor; François Morini Taven – mezzosopran; Constance Caroline Faure-Lefèbvre Ramon – baryton; Jules Petit Ourrias – baryton; Ismaël Vincenette – sopran; Mélanie Reboux Ambroise – bas; Émile Wartel Przewoźnik – bas; Émile Wartel Pasterz – mezzosopran; Constance Caroline Faure-LefèbvrePiotr Kamiński, Tysiąc i jedna opera, Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA, Kraków 2008, t. 1, s. 510..
Treść Akt I Akcja opery rozgrywa się w XIX wieku w Prowansji. Rankiem, w dzień wigilii świętego Jana, dziewczyny zbierają liście jeżyn, którymi karmią jedwabniki (chór: Chantez, chantez). Clémence opowiada wszystkim, że marzy się jej bogaty mąż. Natomiast Mireille, jedyna córka zamożnego gospodarza, oświadcza, że wyjdzie tylko za tego, kogo pokocha, choćby był ubogi. Te słowa budzą powszechną wesołość, gdyż wszyscy wiedzą, że jej wybrankiem jest biedny Vincent, wyplatacz koszyków. Mireille zwierza się ze swojego uczucia guślarce Tavan, która obiecuje dziewczynie pomoc.