Słownik geograficzny Królestwa Polskiego (w IV tomie wydanym w 1883 roku) wymienia Kajetana Kraszewskiego jako właściciela części tych dóbr; w XV tomie, wydanym w 1902 roku, Kraszewscy nie są wymienieni jako właściciele, natomiast są wymienieni Moraczewcy; Fiedoruk twierdzi, że Kraszewscy utracili majątek przed 1857 rokiem, kiedy to jego właścicielem był już Seweryn Moraczewski (1822–1874), a po nim jego starszy syn, Tadeusz (1856–1936). Moraczewscy władali majątkiem do 1939 roku. Dokumenty z lat 30. XX wieku zdają się potwierdzać wersję, że Moraczewscy byli właścicielami majątku. Najprawdopodobniej obie wersje są częściowo prawdziwe. Otóż pierwszy dziedzic Starego Kuplina, Jan Kraszewski oraz Kazimierz Moraczewski herbu Cholewa (zm. w 1834 roku, możliwe że po jego śmierci Jan Kraszewski ufundował niżej wymienioną kaplicę) byli szwagrami: Jan Kraszewski poślubił Zofię Malską herbu Nałęcz (1791–1859), a Kazimierz Moraczewski ożenił się z jej młodszą siostrą Konstancją (1800–1863). Seweryn Moraczewski był synem Kazimierza i Konstancji. Najprawdopodobniej obie rodziny mieszkały w jednym majątku, którego własność przeszła w XIX wieku z Kraszewskich na Moraczewskich.