Lata 1992–2002 były okresem, kiedy sądy borykały się z licznymi problemami, które utrudniały ich pracę. Jednym z wielu alarmujących problemów była niezgodność systemu sprawiedliwości z 6. i 13. artykułem Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Działalność sądów obejmowała tylko orzekanie o zgodności decyzji administracyjnych z prawem, co było niekorzystne, gdyż władza sądownicza nie obejmowała ochrony obywateli przed bezczynnością organów administracji publicznej czy niezgodnej z prawem ingerencji organów administracji. Poważną przeszkodą okazał się brak możliwości składania odwołań od decyzji sądów i w konsekwencji poważne różnice w orzecznictwie.
Sąd Konstytucyjny wielokrotnie zwracał uwagę na liczne problemy i błędy, jakie wynikały z działalności sądów w zakresie orzecznictwa administracyjnego i ostatecznie pozbawił mocy prawnej piątą część Kodeksu postępowania cywilnego, jednocześnie dając czas parlamentowi na ustanowienie sądownictwa administracyjnego do 1 stycznia 2003.