Zamożne wiejskie rodziny, które zachowały część majątku mimo wprowadzonych w poprzednich latach reform, również były gotowe wspierać Braci finansowoJ. McHugo, Syria, s. 192-194..
W drugiej połowie lat 70. XX wieku, po syryjskiej interwencji w wojnie domowej w Libanie w 1976, w Syrii zaczęło dochodzić do aktów terroru indywidualnego. Ofiarami zamachów padali oficerowie, urzędnicy państwowi, nauczyciele, lekarze i inni przedstawiciele inteligencji, w większości alawici, co sugerowało wybór celów zamachów według kryterium wyznaniowego. Bracia Muzułmańscy organizowali również pokojowe protesty antyrządowe, głównie manifestacje, największe w Hamie i Aleppo. 16 czerwca 1979 w ataku na Szkołę Artylerii w Aleppo zamordowanych zostało (według różnych źródeł) od 32 do 83 kadetów wywodzących się ze społeczności alawickiejP. Seale, Asad of Syria, s. 316-317. O organizację zamachów władze państwowe na czele z Hafizem al-Asadem oskarżyły Braci Muzułmanów, jednak określeniem tym posługiwano się zbiorczo, w odniesieniu do wszystkich fundamentalistycznych ugrupowań sunnickichP. Seale, Asad of Syria, s. 320-323.. Na wzrost poparcia dla fundamentalistów wpłynęło załamanie gospodarcze w Syrii na przełomie lat 1976 i 1977 i jego konsekwencje, m.in. zaostrzenie się problemu ubóstwa.