– japońska pisarka i dama dworu. Służyła cesarzowej Teishi (Sadako) w ostatnim dziesięcioleciu X wieku (okres Heian). Twórczyni gatunku literackiego, zwanego po japońsku zuihitsu ('podług pędzla'), formy piśmiennictwa odpowiadającej sylwie (silva rerum). Znana głównie dzięki swojemu dziennikowi . Zaliczana do Trzydziestu Sześciu Mistrzyń Poezji.
Życiorys Pochodziła prawdopodobnie ze średniej warstwy arystokracji prowincjonalnej. Prawdziwe imię Sei Shōnagon nie jest znane. Była ona córką Motosuke Kiyohary, uczonego i twórcy poezji waka. Jej pradziadek Fukayabu Kiyohara także był poetą. Sei jest sinojapońskim czytaniem znaku czytanego po japońsku kiyo (清) z nazwiska Kiyohara lub Kiyowara (清原), a słowo shōnagon, pełniące obecnie rolę imienia, pochodzi od urzędniczej rangi dworskiej w Wielkiej Radzie Stanu (Dajōkan).
Jej właściwe imię stanowi obiekt sporu wśród badaczy. Za prawdopodobne uważa się .
W wieku szesnastu lat poślubiła Norimitsu Tachibanę, urzędnika rządowego, i urodziła mu syna, Norinagę. W 993 roku, kiedy rozpoczęła służbę u cesarzowej Teishi, małżonki cesarza Ichijō, była już rozwiedziona.