44; Edward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, wyd. II, Szczecin 2005, s. 473..
Losy pośmiertne Księżna zmarła w swojej rezydencji w Szczecinku, w nim też została tymczasowo pochowana w kaplicy kościoła parafialnego. Wykonanie rozkazu elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma (Wielkiego Elektora), dziedzica książąt pomorskich, dotyczącego odlania sarkofagu i przygotowania grobowca było wciąż odsuwane w czasie przez szczecineckiego starostę Lorenza Christopha von Somnitza. Z powodu jego opieszałości pogrzeb księżnej ostatecznie odbył się 22 września 1654 w darłowskim kościele Najświętszej Marii Panny i wiązał się z koniecznością sprowadzenia jej szczątków ze Szczecinka. W 1888 sarkofag księżnej został poddany renowacji, w wyniku której przyozdobiono go inskrypcją z herbem rodziny jej ojcaEdward Rymar, Rodowód książąt pomorskich, wyd. II, Szczecin 2005, s. 473, 525, 527, 535, 539..