Od tego czasu zsyntetyzowano wiele dobrze zdefiniowanych związków ksenonu: fluorki , , , tlenki , oraz wiele innych.
Struktura Bartlett przypisał otrzymanemu przez siebie związkowi sktrukturę . Podstawowy problem z taką strukturą jest taki, że kation byłby rodnikiem, który albo ulegałby dimeryzacji, albo przechwytywałby atom fluoru tworząc . Wobec tego, jakkolwiek Barlett odkrył, że ksenon uległ reakcji chemicznej, to czystość i natura otrzymanego produktu pozostawała niepewna. Późniejsze prace wskazały, że otrzymywany produkt prawdopodobnie zawierał , oraz . Omawiany związek jest solą zawierającą oktaedryczny anionowy kompleks fluorkowy platyny i różnorodne kationy ksenonu.
Zaproponowano, że aniony fluoroplatynianowe tworzą ujemnie naładowaną polimeryczną sieć z kationami ksenonu lub fluorku ksenonu utrzymywanymi w jej defektach punktowych. Synteza w roztworze ciekłego fluorowodoru prowadzi do ciała stałego, które zostało scharakteryzowane jako polimeryczną sieć związaną z kationami . Ten rezultat jest uważany za dowód na polimeryczną strukturę haksafluoroplatynianu ksenonu.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Związki fluoru Kategoria:Związki ksenonu Kategoria:Związki platyny