Od 22 marca do 7 sierpnia 1941 szef URKM i I zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych Azerbejdżańskiej SRR, od 7 sierpnia do 1 października 1941 zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych Azerbejdżańskiej SRR ds. milicji, następnie w rezerwie Wydziału Kadr Zarządu 1 NKWD ZSRR, od 9 maja 1942 do 4 czerwca 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD Bakijskiej Armii Obrony Powietrznej, 27 maja 1942 awansowany na majora bezpieczeństwa państwowego, a 14 lutego 1943 pułkownika bezpieczeństwa państwowego. Od 4 czerwca 1943 do 6 czerwca 1950 zastępca ludowego komisarza/ministra bezpieczeństwa państwowego Azerbejdżańskiej SRR, 24 maja 1944 mianowany komisarzem bezpieczeństwa państwowego, a 9 lipca 1945 generałem majorem. Od 25 maja 1950 do 16 marca 1953 minister spraw wewnętrznych Azerbejdżańskiej SRR, od 23 marca 1953 do 1954 zastępca ministra spraw wewnętrznych Azerbejdżańskiej SRR, 24 czerwca 1954 zwolniony ze służby „z powodu dyskredytacji”. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2 i 3 kadencji.
3 stycznia 1955 pozbawiony stopnia generalskiego „za zdyskredytowanie siebie podczas pracy w organach bezpieczeństwa państwowego”. 26 listopada 1955 aresztowany, 26 kwietnia 1956 skazany na procesie w sprawie Bağırova na 25 lat pozbawienia wolności.