Od grudnia 1940 do połowy sierpnia 1944 pracował jako księgowy w majątku rolnym Rzędzianowice w pow. mieleckim. Od maja 1945 był instruktorem rolniczym w Powiatowym Biurze Rolnym w Mielcu, a od marca 1946 – inspektorem Wojewódzkiej Izby Rolniczej w Rzeszowie. W 1947 poślubił żonę Helenę z domu Polek, nie miał dzieci. W latach 1946–1954 pracował na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie kolejno jako asystent i adiunktHistoria: Od Katedry Gleboznawstwa Wydziału Rolnego UMCS do Instytutu Gleboznawstwa i Kształtowania Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie (dostęp 2023-10-31).. W 1951 uzyskał stopień doktora nauk rolniczych na podstawie rozprawy Wpływ nawożenia i płodozmianu na zawartość manganu w glebie (promotor: prof. Bohdan Dobrzański). W 1955 otrzymał stanowisko docenta, w 1961 – tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1954 przeniósł się do Szczecina, gdzie razem z Marianem Lityńskim, Stefanem Kownasem, Antonim Linkem i Grzegorzem Honczarenko zorganizował nową uczelnię – Wyższą Szkołę Rolniczą w Szczecinie.