Zespół Awrorina przeprowadził próby współstrącania z z roztworów powstałych w wyniku hydrolizy produktów wspomnianej wyżej reakcji radonu z fluorem w roztworze w obecności NaF. W wyniku tych prób rosyjscy naukowcy zadeklarowali, że jest izomorficzny z i otrzymanie przez nich tritlenku radonu w doświadczeniu opisanym w 1981 roku zostało potwierdzone. W toku dalszych badań stwierdzili oni, że w przypadku dużego stężenia jonów tritlenek radonu się nie wytrąca i podali to jako prawdopodobną przyczynę niepowodzenia doświadczenia Steina.
W kolejnej serii badań, wykorzystujących współstrącanie z roztworów hydrolizatów oraz separację za pomocą ultrawirówek oraz pomiary kinetyczne rozkładu związków zawartych w tych roztworach, uzyskano dalsze dowody, że wytrącanym związkiem był rzeczywiście . W wyniku kolejnych badań, wykorzystujących elektromigrację jonów w roztworach hydrolizatów o pH > 5, stwierdzono obecność pochodnych tritlenku radonu – kationów oraz anionów .
Uwagi
Przypisy
Radonu, tritlenek Kategoria:Związki radonu