Architektura Budowla powstała w stylu neogotyckim na planie prostokąta (25,5 m x 11,5 m), budulcem była czerwona cegła. Korpus posiada wysokość 11 m, a prezbiterium 9,5 m, halowe wnętrze dzieli się na trzy nawy, a dobudowane symetrycznie położone dwie kaplice sprawiły, że współczesny plan kościoła przypomina krzyż łaciński. Dobudowana po zachodniej stronie kwadratowa wieża ma ok. 30 m, kryje ją dwuspadowy dach ze schodkowymi szczytami sterczynowymi. Świątynia posiada oryginalne wyposażenie, którego historia sięga przebudowy z końca XIX wieku i kolejnej sprzed 1910. Na uwagę zasługują trzy ołtarze, główny i dwa boczne, witraże, organy i ambona.
Wnętrze Ołtarze Ołtarz główny jest z drewna, powstał w pracowni Georga Schreinera w Ratyzbonie. Posiada nietypową konstrukcję, centralna część zajmuje tabernakulum, a powyżej tzw. Tron Eucharystyczny. Z lewej strony znajduje się rzeźba Świętej Rodziny i pasterza w pokłonie, a z prawej płaskorzeźba przedstawiająca zmartwychwstałego Chrystusa z chorągwią. Z lewej strony ołtarza znajduje się figura Serca Jezusa, z prawej Matki Bożej Królowej, nad nimi postacie aniołów a całość ozdobiona sterczynami. Ołtarze boczne powstały w pracowni Augusta Vettera w Dobrym Mieście, stamtąd pochodzą również ambona i chrzcielnica.