W 2008 Ksenia Olkusz w artykule naukowym w „Orbis Linguarum” zaliczyła powieść do nurty weird fiction; używa też terminu "fantastyka śmierci". Olkusz zanalizowała sposób, w jaki Grzędowicz przedstawia zjawiska nadprzyrodzone; zwróciła tu uwagę na sposób, w jaki Grzędowicz opisuje swoje potwory - bez szczegółów, natomiast z porównaniami do elementów kultury i popkultury takich jak obrazy Hieronima Boscha.
W 2009 r. książkę otrzymała drugą recenzję w Polterze, autorstwa Jacka Dworzyckiego. Za najmocniejszy element powieści uznał „przemyślany” świat Pomiędzy; pozytywnie ocenił także konstrukcję postaci, zarówno głównego bohatera („kolejny literacki twardziel z krwi i kości”), a także postaci drugoplanowych („pomimo wtórności... potrafią zaintrygować i budzą naszą ciekawość”). Nieco słabiej ocenił główną fabułę, jako niezbyt oryginalną („Ot, po raz kolejny natrafiamy na spisek w szeregach sług Kościoła”), ale pochwalił umiejętne łączenie wątków i wartką akcję, a także sprawne wydanie i ilustracje. W podsumowaniu recenzent uznał powieść za bardzo dobrą (ocena 9,5/10), mimo „mocno wyeksploatowanych” elementów (fabuła, postacie drugoplanowe).