thumb|500px|Modulacja enharmoniczna przez czterodźwięk zmniejszony z C-dur do A-dur. thumb|500px|Modulacja enharmoniczna przez czterodźwięk naturalny z C-dur do H-dur. thumb|500px|Modulacja enharmoniczna przez czterodźwięk naturalny z obniżoną kwintą z C-dur do Fis-dur. Modulacja enharmoniczna polega na zmianie tonacji poprzez użycie w tonacji wyjściowej i docelowej akordu identycznego co do brzmienia, natomiast różniącego się pomiędzy tonacją wyjściową a docelową zapisem co najmniej jednego dźwięku, który został enharmonicznie zmieniony. Rozróżnia się kilka rodzajów modulacji enharmonicznej, zależnych od akordu używanego jako środek modulacyjny: modulacja przez czterodźwięk zmniejszony – jako środka modulacyjnego używa się czterodźwięku zmniejszonego (małotercjowego), który może wystąpić w funkcji dominanty nonowej bez prymy z małą noną, subdominanty II stopnia septymowej z podwyższoną prymą i wielką tercją (tylko w majorze), subdominanty septymowej z podwyższoną prymą (tylko w minorze) lub toniki septymowej z podwyższoną prymą i małą septymą (tylko w majorze i nie w tonacji docelowej); modulacja przez czterodźwięk naturalny – jako środka modulacyjnego używa się czterodźwięku majorowego z małą septymą lub jego enharmonicznego odpowiednika;