Proporce szwadronowe miały wygląd prostokąta z wycięciem, złożonego jakby z dwóch części: od strony wycięcia proporzec był dwukolorowy o barwach pułku.
Poszczególne szwadrony oznaczano barwami: 1 szwadron – czerwony, 2 szwadron – biały, 3 szwadron – żółty, 4 szwadron – niebieski, szwadron ckm – czarny. Dowództwo 1 SBK używało proporca w formie biało-czerwonego trójkąta, a po utworzeniu 1 WDK proporca złożonego od strony wycięcia z części biało-czerwonej, a od strony drzewca z kwadratu podzielonego na cztery pola oznaczające pułki. W górnym rzędzie: pole czerwone z cyfrą 1 oznaczało 1 puł, pole białe z cyfrą 2 – 2 puł; w dolnym rzędzie: pole żółte z cyfrą 3 – 3 puł, pole czarne bez cyfry – 57 pak.
Pokojowa reorganizacja kawalerii W chwili zakończenia wojny ludowe Wojsko Polskie dysponowało tylko jedną jednostką kawalerii. Była to 1 Warszawska Samodzielna Brygada Kawalerii ze składu 1 Armii WP. W połowie maja 1945 brygada przeszła do dyspozycji Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. Jednocześnie rozpoczęto przeformowanie jej w dywizję kawalerii. Formowana w Koszalinie, Trzebiatowie i Sławnie dywizja liczyła 6500 żołnierzy. Po zakończeniu formowania, w czerwcu 1945 roku kawaleryjski związek taktyczny przekazano 2 Armii WP.