miasta Liaoyang, Siping i Mukden.
Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 8 września 1945 za „umiejętne dowodzenie korpusem, wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodzeniem na froncie wojny z japońskimi militarystami i przejawianie przy tym męstwa i bohaterstwa” otrzymał tytuł Bohatera ZSRR.
W 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, od czerwca 1948 do maja 1951 dowodził 41 Armią w ramach Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego na Czukotce, od grudnia 1951 pomocnik dowodzącego wojskami Kijowskiego Okręgu Wojskowego, od stycznia 1953 dowódca 13. Armii Karpackiego Okręgu Wojskowego, od kwietnia 1954 pomocnik dowódcy wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego ds. Przygotowania Bojowego, od grudnia 1955 do marca 1959 starszy doradca szefa Zarządu Przygotowania Bojowego Bułgarskiej Armii Ludowej. Od kwietnia 1959 zastępca dowódcy wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, w grudniu 1969 zwolniony ze służby. Zmarł i został pochowany w Rydze, w maju 1994 jego grób przeniesiono na Cmentarz Trojekurowski w Moskwie.