Przedmioty zostały sklasyfikowane i zbadane pod względem kontekstu, form, stylu, przeznaczenia i pochodzenia obiektów z miedzi datowanych od fazy ceramicznej Buk, która pokrywa się z wczesnym okresem postklasycznym (950–1200 r. n.e.).
Miedziane artefakty odkryte w Lamanai zaczęły się tam pojawiać około 1150 r. n.e. Do opisu metalowych przedmiotów, znalezionych na stanowisku, używany jest termin „miedź”, ale wszystkie te przedmioty są wykonane ze stopów miedzi z innymi metalami, takimi jak cyna czy arsen i z technicznego punktu widzenia powinny być określana jako brąz (Hosler 1994: 210-213).
Ilość i różnorodność miedzianych obiektów znalezionych w Lamanai wskazuje, że jako nowy materiał o unikalnych własnościach dźwiękowych i wizualnych, odgrywał ważną rolę w życiu części członków społeczności w okresie postklasycznym i po przybyciu Hiszpanów. Masson pisze, że „metal był przypuszczalnie wysoko cenionym, luksusowym dobrem dla tej części świata Majów w okresie postklasycznym” (2003: 279).