Michaił Fiodorowicz Pawłow (ros. Михаил Фёдорович Павлов, ur. 1900 w Symbirsku, zm. w kwietniu 1985 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major.
Życiorys Od stycznia 1919 członek RKP(b), od sierpnia 1919 do lutego 1920 w Armii Czerwonej, później w Wydziale Specjalnym Czeki Frontu Zachodniego, od listopada 1922 w Wydziale Specjalnym Czeki Białoruskiej SRR, od maja 1931 kierownik oddziałów pogranicznych OGPU/NKWD w Białoruskiej SRR, od kwietnia 1936 do września 1937 pracownik Wyższej Szkoły Pogranicznej NKWD ZSRR, od 31 maja 1936 major. Od września 1937 do lutego 1940 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, awansowany na pułkownika, od 3 marca 1940 do 25 sierpnia 1942 zastępca szefa Głównego Zarządu Milicji Robotniczo-Chłopskiej/Głównego Zarządu Milicji NKWD ZSRR, 13 marca 1940 mianowany starszym majorem milicji, od 5 sierpnia do 7 grudnia 1942 zastępca szefa Wydziału 1 Zarządu 1 Głównego Zarządu Wojsk Wewnętrznych NKWD ZSRR, od 7 grudnia 1942 do 7 maja 1943 zastępca szefa Głównego Zarządu Milicji NKWD ZSRR, 4 marca 1943 awansowany na komisarza milicji 3 rangi.