Twórca i w latach 1920–1923 dyrektor ogrodu botanicznego w Wilnie. Pełnił funkcję pierwszego dziekana Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego. Należał do komitetu redakcyjnego Acta Botanicorum Poloniae. W czasie wojny utrzymywał się z prywatnych lekcji. W 1944 zamieszkał w Lublinie, gdzie zorganizował, a następnie kierował Katedrą Botaniki Ogólnej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, w 1960 przeszedł na emeryturę.
Dorobek naukowy Piotr Wiśniewski jest uważany za jedno z najwybitniejszych botaników polskich, twórcę tzw. Wileńskiej Szkoły Botanicznej. Jego dorobek naukowy obejmuje prace dotyczące chorób ziemiopłodów, okresów spoczynkowych roślin, rozmnażania grzybów oraz flory Wileńszczyzny. Pozostawił liczne prace dotyczące morfologii eksperymentalnej oraz fitopatologii.
Członkostwo Komisja Fizjografii Polskiej Polska Akademia Umiejętności Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika Polskie Towarzystwo Botaniczne Société linnéenne de Lyon
Przypisy