W wielu miejscach przebiega nad dachami i ulicami Lizbony.
Konstrukcja mostu jest usztywniona ażurową kratownicą nośną o głębokości 10,7 m. Po dodaniu pokładu kolejowego została dodatkowo usztywniona dźwigarem kratownicowym o długości 2278 m i przekroju 10,7 × 16,0 m. Prześwit między dolną krawędzią konstrukcji a lustrem wody wynosi 70 m. Konstrukcja opiera się na dwóch pylonach, z których każdy ma 190,47 m wysokości. Są one posadowione na fundamentach sięgających 80 m poniżej koryta rzeki, do skały bazaltowej. Każdy z fundamentów wykonano poprzez wbicie w strukturę dna rzeki grupy żelbetowych filarów, przy wykorzystaniu unowocześnionej metody kesonowej. Budowę fundamentów nadzorowała amerykańska firma Morrison-Knudsen. Słupy pylonów są powiązane pięcioma usztywniającymi klamrami w kształcie litery „X” – trzy z nich znajdują się nad konstrukcją mostu, zaś dwa pod nią. Jest to rozwiązanie podobne do tego zastosowanego w moście San Francisco–Oakland Bay, który zbudowała firma American Bridge Company.