Następnie w 1 pułku ułanów Krechowieckich, 2 pułku strzelców Podhalańskich, 4 pułku piechoty Legionów, powtórnie 2 pułku strzelców Podhalańskich i 71 pułku piechoty. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 16 grudnia 1921 został zatwierdzony w stopniu kapelana. Sprawował stanowiska kapelana garnizonów: Sanok (1923), Ostrów Mazowiecka-Komorowo (od 1 października 1924). Podczas posługi w Sanoku był inicjatorem utworzenia w tym mieście wojskowego ośrodka kultury, wzniesionego w latach 1924–1927 jako Dom Żołnierza w Sanoku. 1 czerwca 1926 został mianowany proboszczem parafii wojskowej pw. Świętego Mikołaja w Ostrowie Wielkopolskim. W 1928 był proboszczem parafii wojskowej w Ostrowi Mazowieckiej. 1 maja 1932 otrzymał stanowisko administratora (proboszcza) parafii wojskowej Chrystusa Króla przy 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku (jego następcą był ks. Roman Kostikow). Był członkiem wspierającym Katolicki Związek Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku. 4 lutego 1934 został mianowany starszym kapelanem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 i 11. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego. W lipcu 1934 został przeniesiony z Sanoka na stanowisko administratora parafii wojskowej pw.