Stanisława Maria Dezyderia Spodar (ur. 9 kwietnia 1902 w Mieni, zm. 14 maja 1993 w Felicjanowie) – polska duchowna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, następnie Kościoła Katolickiego Mariawitów, biskupka pomocnicza. Przez pewien czas piastowała urząd kustoszki warszawskiej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie kolejarza. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Cegłowie i gimnazjum rękodzielniczego w Mińsku Mazowieckim, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Mariawitek w Płocku. 24 grudnia 1923 r. rozpoczęła nowicjat i została przydzielona do klasztornej pracowni haftów.
Gdy w 1929 r. arcybiskup Jan Maria Michał Kowalski wprowadził w Kościele mariawickim kapłaństwo niewiast, siostra Maria Dezyderia otrzymała 28 marca święcenia diakońskie i kapłańskie razem z innymi 11 siostrami. 4 czerwca 1931 r. siostrę Marię Dezyderię wraz z 8 innymi kapłankami konsekrowano na biskupki Kościoła mariawickiego. W niepodzielonym Zgromadzeniu Sióstr Mariawitek biskupka Maria Dezyderia była socjuszką wikarii generalnej i kierowniczką pracowni haftów.