Michaił Aleksandrowicz Zapiewalin (ros. Михаил Александрович Запевалин, ur. 1905 we wsi Strogino w guberni moskiewskiej, zm. 1972 w Karagandzie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major.
Życiorys Urodzony w biednej rosyjskiej rodzinie chłopskiej, w 1918 skończył szkołę w rodzinnej wsi, od września 1926 do czerwca 1928 uczył się w radzieckiej szkole partyjnej w Kołomnie, od września 1928 służył w Armii Czerwonej, od października 1935 do maja 1937 sekretarz odpowiedzialny biura partyjnego oddziału specjalnego przeznaczenia Zarządu Komendanta moskiewskiego Kremla, od maja do września 1937 instruktor wydziału politycznego Zarządu Komendanta Moskiewskiego Kremla, od września 1937 do kwietnia 1939 słuchacz i sekretarz komitetu partyjnego Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC WKP(b), od 15 czerwca 1938 starszy politruk, od kwietnia do września 1939 instruktor Zarządu Kadr KC WKP(b), 8 czerwca 1939 awansowany na komisarza batalionowego Armii Czerwonej. Od 21 września 1939 w NKWD, szef Wydziału Komendanckiego Głównego Zarządu Milicji Robotniczo-Chłopskiej (GURKM) NKWD ZSRR, od 13 kwietnia 1940 major milicji, od 22 kwietnia 1940 do 22 marca 1941 zastępca szefa GURKM NKWD ZSRR ds. kadr, 19 czerwca 1940 awansowany na starszego majora milicji.