W 1946 roku powróciła do Polski i zamieszkała w Krakowie. Rozpoczęła pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim jako profesor kontraktowy, stanęła na czele Katedry Anatomii i Cytologii Roślin i prowadziła wykłady z anatomii, cytologii i genetyki roślin. Od 1950 prowadziła studia nad embriologią roślin okrytonasiennych w celu przeprowadzenia badań oraz określenia liczby chromosomów u polskich roślin, w szczególności występujących w Tatrach. W 1958 założyła serię botaniczną „Acta Biologica Cracoviensia”, którą redagowała do końca życia. W 1961 przeszła na emeryturę. W lipcu 1966 otrzymała Nagrodę Państwową I stopnia za studia kariologiczne nad florą Tatr.
Zmarła w 1977 i spoczywa na cmentarzu Rakowickim (kwatera VI-6-15).
Działalność naukowa Pozostawiła ponad sto prac naukowych, rozpraw, artykuły, notatki oraz wydawnictwa książkowe m.in. wydana w 1939 „Genetyka”. W pierwszym okresie działalności naukowej (przed II wojną światową) jej zainteresowania skupiały się wokół genetyki i cytogenetyki roślin. Badała między innymi odchylenia od klasycznych praw Mendla, udział cytoplazmy w procesie dziedziczenia i przyczyny sterylności mieszańców. Zorganizowała w Wolnej Wszechnicy Polskiej pierwszy w kraju ośrodek badań cytogenetycznych.