Ówczesny proboszcz parafii ks. Dominik Libanowski wzbogacił wystrój kościoła o blaszany lawentarz w zakrystii oraz blaszaną kropielnicę. Naprawy wymagały dwie mosiężne lampy. Odnotowano dwa kobierce parzyste z herbem Ustrzyckich, do których Piotraszówka należała w latach 1650-1724.
W 1724 roku drewnianemu kościołowi groziło zawalenie. W tej sytuacji Teodor Lubomirski, nowy właściciel ziem otrzymał zgodę od biskupa na rozbiórkę drewnianej świątyni i wybudowanie nowej. Przy okazji z tym kościołem, a także ze zmianą nazwy miejscowości z Piotraszówka na Boguchwała istnieje, wspomniana wyżej legenda:
„W 1724 roku książę Teodor Lubomirski został właścicielem Piotraszówki alias „Pietraszówki”, którą to nazwę utworzono od imienia pierwszego jej posiadacza, imć pana Piotra Kmity (ok. 1350r.). Wspomniany książę Teodor należał ponoć do osób, które za nic miały nakazy boskie i prawa ludzkie. W życiu magnata pełnym hulaszczych uciech, przemocy i gwałtów, dosyć nieoczekiwanie nastąpiła zdecydowana zmiana. Głęboka refleksja nad swymi uczynkami sprawiła, że skrucha i chęć górowania nad wyniosłością księcia.