Składać go powinny członki światłe, posiadające znajomość prawa i rządzenia Diecezją na każde zdarzenie być pomocą własnemu Biskupowi. Tak potrzebnego dla dobra Diecezji swojej, Biskup Chełmski Obrządku Grecko-Unickiego nie ma dotąd przy Katedrze swojej konsystorza...". Konsystorz ustanowiony został dopiero w Królestwie Polskim. Pierwsze jego posiedzenie odbyło się 2 listopada 1819 roku.
Skład konsystorza W skład konsystorza biskup powoływał duchownych najbardziej wykształconych i sprawnych organizacyjnie, którzy stanowili elitę duchowieństwa diecezjalnego. Pierwszy skład konsystorza tworzyli: oficjał generalny, dwóch asesorów (następnie trzech) oraz pisarz. Na stanowisko oficjała powołany został ks. Grzegorz Jankowski (surogat i dziekan włodawski, a także asesor konsystorza brzeskiego). Asesorami byli ks. Jakub Tyski (dziekan zamojski) oraz ks. Antoni Hryniewiecki (dziekan tyszowiecki). Pisarzem i dyrektorem kancelarii został ks. prof. Daniel Halicki. Wraz z późniejszą reorganizacją składu konsystorza pojawił się urząd sędziów surogatów. Byli to zastępcy oficjałów, powoływani do prowadzenia określonej sprawy sądowej.