Stela Aszurnasirpala II jest jedną z dwóch znanych asyryjskich stel pochodzących z Kurkh. Drugą stelą, również odnalezioną w 1861 roku przez J.E. Taylora, jest stela Salmanasara III, która także znajduje się obecnie w zbiorach British Museum. W literaturze fachowej oba zabytki występują często pod nazwą „Monolitów z Kurkh” (ang. Kurkh Monoliths)Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C. II (858–745 B.C.), „The Royal...”, s. 11..
Opis Stela Aszurnasirpala II z Kurkh175px155pxZ lewej strony: Stela Aszurnasirpala II z Kurkh wystawiana w Muzeum Brytyjskim. Z prawej strony: Pierwsza opublikowana autografia tekstu inskrypcji z tej steli autorstwa G. Smitha Wykonana z wapienia stela ma wysokość 193 cm, szerokość 93 cm i grubość 27 cm. Jej przednią stronę zajmuje przedstawienie reliefowe ukazujące Aszurnasirpala II w dość charakterystycznej, modlitewnej pozie, znanej z innych asyryjskich stel. Król, odziany w bogato zdobioną, sięgającą stóp szatę, stoi zwrócony w stronę kilku symboli boskich, umieszczonych przed nim na wysokości jego głowy. Prawą rękę ma wzniesioną w geście modlitwy. W lewej, opuszczonej, trzyma ceremonialną maczugę. Wolne miejsce pomiędzy postacią króla a krawędzią steli zajęła część inskrypcji. Drugą część inskrypcji umieszczono z tyłu steli.