Lundgren, Allison i Stunkard (2012) proponują następujące kryteria diagnostyczne, stworzone wcześniej przez Allison i współpracowników w 2010: dzienny wzorzec jedzenia ze znacznie zwiększonym przyjmowaniem pokarmów wieczorem lub w nocy, manifestujący się spożywaniem przynajmniej 25% pokarmu po wieczornym posiłku lub przynajmniej dwoma epizodami nocnego jedzenia w tygodniu obecne świadomość lub nawracanie wieczornych lub nocnych epizodów jedzenia obecność przynajmniej trzech z poniższych w obrazie klinicznym: brak potrzeby jedzenia rankiem bądź pomijanie śniadanie przynajmniej cztery razy w tygodniu obecność silnej potrzeby jedzenia pomiędzy wieczornym posiłkiem a zaśnięciem lub w nocy trudności z zaśnięciem lub wybudzanie się ze snu przynajmniej przez cztery noce tygodniowo przeświadczenie o konieczności jedzenia jako warunku rozpoczęcia lub powrotu do snu częste obniżenie nastroju lub pogorszenie nastroju wieczorem stan ten wiąże się ze znacznym cierpieniem lub pogorszeniem funkcjonowania utrzymywanie się wzorca przez 3 miesiące zaburzenie nie jest wtórne do uzależnienia ani nadużywania substancji, stosowania leków ani innego zaburzenia, ogólnomedycznego ani psychicznego