Chors – słowiański bóg o niepewnych funkcjach wzmiankowany od XII wieku. Na ogół interpretowany jako bóg słońca, czasami jako bóg księżyca. Nieznane jest także znaczenie teonimu: najczęściej łączono jego imię z irańskim słowem na słońce, np. perskim xoršid, czy osetyjskim xor, lecz współcześni językoznawcy mocno krytykują taką etymologię, a zamiast tego proponuje się inne, rodzime etymologie.
Źródła Chors jest drugim najczęściej wymienianym w źródłach bogiem słowiańskim, zaraz po Perunie. W zapiskach pojawia się po raz pierwszy w Powieści minionych lat razem z innymi bogami, którym Włodzimierz Wielki postawił posągi:
Drugim źródłem wymieniającym boga jest Słowo o wyprawie Igora: „Wsiesław-książę nad ludźmi sąd czynił, książętom miasta upiększał, a sam nocą wilkiem się czaił; z Kijowa do piania kogutów wielkiemu Chorsowi szlak przebiegał, do Tmutarakani docierał”.