dzierżawa czopowego w powiecie upickim uchwalonego w 1611 r.
W 1600 r. został wojskim brasławskim. Był deputatem Trybunału Litewskiego w 1602, 1605 i 1615 roku. Z powiatu brasławskiego posłował też w 1614 r. na zjazd główny stanów litewskich, zwany konwokacją wileńską.
Był katolikiem. W 1603 r. ufundował murowany kościół św. Jana Chrzciciela w Komajach. Pochowany wspólnie z synem Jerzym 21 lutego 1622 r. w bernardyńskim kościele św. Franciszka w Wilnie.
Potomstwo Z małżeństwa ze Szczęsną (Felicją) Tołoczkówną (zwaną niekiedy Apolonią) miał dziewięcioro dzieci: Jana, kasztelana nowogródzkiego; Piotra, kasztelana dorpackiego i smoleńskiego; Krzysztofa, wojewodę mińskiego; Pawła, poległego w młodym wieku pod Dorpatem w czasie wojen ze Szwedami; Jerzego (1591–1621), poległego pod Chocimiem; Magdalenę, benedyktynkę w Nieświeżu; Katarzynę, żonę Wacława Biegańskiego, podstolego orszańskiego; Marynę, żonę Jana Narbutta, sędziego ziemskiego lidzkiego; Szczęsną (Felicjanę), żonę Krzysztofa Korsaka, podkomorzego połockiego.
Uwagi
Przypisy Por.