nieco późniejsze); Zamość 1626 (2 edycje); pt. Sielanki teraz znowu przedrukowane z pierwszego exemplarza z przyczynieniem Nagrobków zielonych inszego autora (!), Kraków 1663; także Kraków 1686; ... Po czwarte znowu drukowane w Drukarni Mitzlerowskiej; w zbiorze Sielanki polskie z różnych autorów zebrane, Warszawa 1769, s. 1-102; także Warszawa 1778; 1805; wyd. J. N. Bobrowicz, Lipsk 1837, Biblioteka Kieszonkowa Klasyków Polskich, t. 38; Przemyśl 1857, Biblioteka Polska, zeszyt 114; wyd. krytyczne: S. Węclewski; J. Łoś (zob. Wydania zbiorowe); J. Pelc "Sielanki i pozostałe wiersze polskie", Wrocław 1964, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 182 wybory sielanek wyd.: Sielanki wybrane i Lutnia rokoszańska, Warszawa 1921; A. Brückner "Sielanka polska XVII w.", Kraków 1922, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 48; W. Taszycki Wybór tekstów staropolskich XVI-XVIII wieku, Lwów 1928; także wyd. 2 Warszawa 1955 (tylko Kołacze); 2 nagrobki przedr. J. Tuwim Cztery wieki fraszki polskiej, Warszawa 1937; także wyd. 2 Warszawa 1957; "Żeńcy", wyd. S. Papée, Kraków (1945); także wyd. 2 Kraków 1946; "Żeńcy", wyd. S. Seweryn, Warszawa 1947, Biblioteka Powszechna; "Żeńcy", wyd. F. M., Warszawa 1947; J. Kreczmar, J. Saloni Drogi i rozdroża, cz. 1: Z dziejów literatury i kultury staropolskiej. Wypisy, t.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szymon Szymonowic · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.