W roku 1171 Saladyn ostatecznie pozbawił rządów Al-Adida, kończąc panowanie Fatymidów w Egipcie i przywracając kraj na łono sunnizmu. Formalnie Saladyn był odtąd jedynie namiestnikiem Nur ad-Dina w Egipcie, w rzeczywistości jednak jego potęga co najmniej dorównywała sile jego pana. Bojąc się utraty władzy w Egipcie Saladyn starał się zdobyć ziemie poza strefą wpływów Zengidów, wysyłając Turan Szaha z ekspedycjami do Nubii w roku 1173 i Jemenu w roku 1174. Ta ostatnia wyprawa dała początek rządom Ajjubidów nad tym krajem, które trwały aż do roku 1232. W międzyczasie narastało napięcie pomiędzy Nur ad-Dinem a formalnie mu podległym Saladynem, do otwartego konfliktu pomiędzy nimi jednak nie doszło, ponieważ Zengida zmarł w roku 1174 pozostawiając po sobie jako następcę małoletniego syna As-Saliha Isma'ila (1174–1181).
Walka o dziedzictwo Zengidów thumb|Dirham Saladyna, rok 1189/1190 Regentem u boku As-Saliha w Aleppo został eunuch Kumusztakin, zaś Saladyn, także pretendujący do opieki nad młodym Zengidą, jeszcze w tym samym 1174 roku zajął Damaszek, wezwany przez miejscowego emira Ibn al-Mukaddama. Wkrótce potem włączył też do swoich posiadłości Hims, Hamę i Baalbek.