ATR w Polsce Na początku lat 90. XX wieku Polskie Linie Lotnicze LOT poszukiwały regionalnego samolotu turbośmigłowego który byłby w stanie zastąpić wycofane z eksploatacji radzieckie Antonow An-24. Wybór padł na francusko-włoską konstrukcję i w sierpniu 1991 roku do służby wszedł pierwszy ATR 72-200. Statki powietrzne w PLL LOT zostały wyposażone w 64 fotele i otrzymały numery rejestracyjne od SP-LFA do SP-LFH. Łącznie do Polski w latach 1991–1994 trafiło 8 samolotów w wersji 72-202. W związku z zachodzącymi zmianami politycznymi samoloty były wykorzystywane do obsługi nowych i reaktywowanych połączeń międzynarodowych (m.in. do Lwowa), a także tras krajowych. Pod koniec 1996 roku PLL LOT utworzyły spółkę-córkę, której zadaniem była obsługa połączeń krajowych, a także regionalnych połączeń międzynarodowych. Do realizacji zadań Eurolot oprócz ATR-72 należących do PLL LOT, pozyskał w latach 1998–1999 pięć samolotów ATR 42-300, które otrzymały tablice rejestracyjne od SP-EEA do SP-EEE. W przeciwieństwie do większych turbośmigłowców zakupione zostały samoloty używane, wyprodukowane w latach 1986–1988. Trzy z nich latały wcześniej w liniach NFD, a później w Eurowings, i były wyposażone w 48 foteli, dwa pozostałe mogły zabrać na pokład 46 pasażerów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Avions de transport régional · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.