Biologia i ekologia Rośnie na podmokłych łąkach w dolinie rzeki Sevier. Występuje na wysokości około 2000 m n.p.m. Najintensywniej kwitnie od lipca do sierpnia, jednak pojedyncze okazy mogą kwitnąć aż do początku października. Środowisko naturalne dzieli z takimi gatunkami jak Sisyrinchium demissum, Juncus arcticus, Muhlenbergia asperifolia, Plantago eriopoda, Distichlis spicata, mlecznik nadmorski (Lysimachia maritima), turzyca siwa (Carex canescens), Halerpestes cymbalaria, bożykwiat nadobny (Dodecatheon pulchellum), popłoch pospolity (Onopordum acanthium), Elymus trachycaulus, jęczmień grzywiasty (Hordeum jubatum), Carex nebraskensis oraz Iris missouriensis.
Ochrona Gatunek ten po raz pierwszy został zebrany w 1894 roku w pobliżu miasta Panguitch w Utah, w Stanach Zjednoczonych. Roślina ponownie została odnaleziona w 1948 roku, przy czym botanik L. Benson, który na nowo odkrył gatunek, zalecał by roślin nie zbierać, ponieważ populacja wydaje się być bardzo zagrożona. Począwszy od 1979 roku gatunek nie był widziany i został uznany za prawdopodobnie wymarły. Jednak w 1982 roku została odkryta pojedyncza subpopulacjaPojęcie subpopulacji (podpopulacji) jest wprowadzane w przypadkach ocen zagrożenia populacji silnie rozczłonkowanych, co wzmaga wymieranie taksonu.