Na czoło zespołu w opinii recenzentów wysuwali się aktorka Ola Lilith i Władysław Godik (mąż Oli Lilith), który odpowiadał za konferansjerkę. Teatr występował w sali pasażu Simonsa na Długiej 50 i Nalewki 2, nie utrzymał jednak własnego lokalu. Od 24 listopada 1926 roku występował w teatrze Elizeum na Karowej 18 ale właściciel teatru wycofał się z umowy od 4 stycznia 1927. Na początku 1927 w skład zespołu wchodzili Szmul Klekot, Wolko Godik, Ola Lilith, Nacha Karczmar, Abram Jankiel Kielmowicz, Moszek Abram Potasiński, Hersz Poznański, Nuchym Mielnik, Mina Szpitbaum (pianistka), Ber Wagman (skrzypek), Jankiel Icek Dancygier (kierownik administracyjny), Natan Jakób Weinberg (kierownik techniczny), Nuchym Tenenbaum (maszynista sceniczny). Na początku 1927 roku ze względu na złą koniunkturę w Warszawie i większych miastach zespół był zmuszony występować także w małych mieścinach na prowincji. W 1927 [?] część członków przeszła do teatru Ararat. Recenzent łódzkiego „Głosu Porannego” St. Gelski pisał, że w 1930 roku teatr Ararat został zrekonstruowany i uzupełniony przez artystów teatru Azazel.