W 1960 roku objął stanowisko docenta, potem pełnił funkcję kierownika Zakładu Chemii Biologicznej Wydziału Farmaceutycznego (1962−1965), kierownika Zakładu Biochemii Wydziału Lekarskiego (od 1966 roku) i rektora AMG (1981−1982), jako pierwszy został wybrany demokratycznie na stanowisko rektora. W 1966 roku został profesorem nadzwyczajnym, zaś w 1978 roku otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego. Był zaangażowany w rozbudowę Zakładów Teoretycznych GUMed-u i wyposażenie ich w nowoczesny sprzęt i aparaturę.
Pełnił funkcje przewodniczącego gdańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Biochemii (1962−1968) i wiceprzewodniczącego Komitetu Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk (1976−1980), należał też do prezydium Komitetu Etyki w Nauce PAN. Od 1959 roku należał do Biochemical Society, od 1980 roku do Komisji Nauk Fizjologicznych PAN. Działał w Polskiej Akademii Umiejętności, pomysłodawca i organizator konferencji dydaktycznych kierowników katedr biochemii wydziałów lekarskich, organizator i pierwszy przewodniczący Gdańskiego Stowarzyszenia Akademickiego, należał do komitetu redakcyjnego m.in. „Acta Biochemica Polonica”.