W drugiej części sztuki (1895) autor odszedł od problematyki religijnej i dowodził, że sprzeczność interesów między robotnikami a pracodawcami w połączeniu z naiwnym idealizmem musi nieuchronnie doprowadzić do tragediiMaria Steffen, Bjørnstjerne Bjørnson, [w:] Słownik pisarzy skandynawskich, red. Zenon Ciesielski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1991, s. 275..
Streszczenie Pierwsza część sztuki rozgrywa się w niewielkiej norweskiej wiosce położonej nad fiordem. Jej bohater to pastor Adolf Sang, który zawsze ofiarnie pomagał bliźnim. W opinii parafian jest świętym obdarzonym darem czynienia cudów. Uważa się powszechnie, że wskrzesił zmarłą dziewczynę i wiele osób uzdrowił. Wierni pamiętają również, że rozdał cały swój majątek, a w czasie sztormu wypływał w morze i ratował innych siłą modlitwy. Sceptycznie do cudów pastora odnosi się tylko Klara, jego żona, która życie w ciągłym lęku o sprawy bytowe przypłaciła częściowym paraliżem i wieloletnią bezsennością. Po kolejnym cudzie – kamienna lawina w nadprzyrodzony sposób omija świątynię – w domu pastora grupa kościelnych dygnitarzy rozmawia o kwestiach wiary i poświęcenia („Czy we wszystkim jest coś, czego osiągnąć nie można?