Stefanelli odmówiła zrobienia kariery w Hollywood w celu uniknięcia typecastu (ciągłego grania podobnej roli) i postanowiła kontynuować karierę we Włoszech. W 1973 roku zagrała w hiszpańskiej produkcji pt. El mejor alcalde, el rey w reżyserii Rafaela Gila oraz w miniserialu pt. Mojżesz Prawodawca (reż. Gianfranco De Bosio) grając razem m.in. z: Burtem Lancasterem, Anthonym Quaylem i Ingrid Thulin.
Potem grała w wielu filmach włoskich m.in. w 1975 roku w dramacie erotycznym w reżyserii Bruno Gaburro pt. Rodzinne grzechy, gdzie grała wraz z przyszłym mężem Michelem Placido, Trzej Bracia (1981 – reż. Francesco Rosi), Il falco e la colomba (1981 – reż. Fabrizio Lori), Ars Amandi – L’arte di amare (1984 – reż. Walerian Borowczyk), Wielkie magazyny (1986 – reż. Franco Castellano i Giuseppe Moccia), Ojciec chrzestny III (1990 – reż. Francis Ford Coppola).
W 1992 roku po roli w filmie w reżyserii męża Michela Placido pt. Przyjaciółki od serca postanowiła zakończyć karierę aktorską, jednak w 2003 roku wystąpiła gościnnie w serialu pt. Il maresciallo Rocca.
Filmografia Film
Seriale
Projektantka mody Simonetta Stefanelli po zakończeniu kariery aktorskiej w 1992 roku zajęła się projektowaniem mody.